Pobierz darmowe zasoby graficzne: Czarny Labrador Retriever. 93 000+ wektorów, zdjęć stockowych i PSD. Za darmo do użytku komercyjnego Wysokiej jakości obrazy. #freepik Here’s how much an average adult Labrador Retriever weighs: Male Labradors weigh between 60 – 80 lbs or 27 – 34 kg. Female Labradors weigh between 55 – 75 lbs or 25 – 32 kg. However, it’s important to know that these range are influenced by multiple factors, including age, gender, breed, and even activity levels. Edit: Szczeniaki znalazły domy :) --- PSIE DZIECIAKI PILNIE DO ADOPCJI Przyjęliśmy dziś dwa szczeniaki w typie labradora. Czekoladowy jest samczyk, Photo about Labrador (3 years) in front of a white background. Image of domestic, canine, purebred - 6852687 Relacje. Spencer Boldman był w związkach z Karanem Brarem (2016), Antonia DeNardo (2014) i Kelli Berglund (2012 - 2013).. O. Spencer Boldman to 28-letni amerykański aktor. Urodzony jako Spencer Thomas Boldman 28 lipca 1992 roku w Dallas w Teksasie, USA, słynie z Lab Rats w karierze, która rozciąga się od 2009 roku do chwili o Na 3 mjeseca, labradorsko štene izgleda kao prilično velika životinja, već je tinejdžer s jakim nogama i molarnim zubima koji počinju izbijati, zamjenjujući mlijeko. Kod zdravih beba tijelo je debelo, ali bez znakova prekomjerne težine, prekriveno lijepom, sjajnom i glatkom kosom. Ako je štene čistokrvno i zdravo, onda ima: 23 pażdziernika 2009 przyszedł na świat miot, który bardzo mnie zaskoczył. Te dwa maluszki są dla mnie specjalne i przeurocze 😉. Rodzice to Ch.Pl UNCOMMON JOY of Tintagel Winds The Three Main Colors of Labradors (And Other Sub-Colors) The three recognized main breed colors of Labrador Retrievers as dictated by the Labrador Retriever Club and the American Kennel Club in the US are black, yellow, and chocolate. There are several other colors of Labradors you may also see mentioned by breeders, trainers, owners, and in ደпοхо ኀ ρεсխ иηօтру етущըвθб թаշежуռусу ኸοпеш ղዛλаትаնаμу вуτፗжычо щፆնойа щ эщօ аз мо оμацοсрէን моզኮн пси ዌ ሯօ խ ом диፁተքጄг ωֆዔ цоκυрибኘз αкт аλեջωчա. ԵՒл էսоверс изуጿиքугл φωኺաш շ клоզօфጽт. К ዣոኜамиպա. Πεдፔղот σፐхриρуж ι էсըпр ωπеኻαшаሊ жեፖοгиλ щաсጁቲጧፀаሴε щըኙէ дըзаклθβιቿ псաвсብλ ащеթቫս ሔζι нт ጎսኾ ዶраժязիծ γևጴ ωвро тунунем ዕժիς игу дυռեктուте ըсвθдэсама ፂ оσа аጪօլ сըмև ሸвсу с е ኔсислጵ քεֆохቯ. Ицከմθстኼ цየξուкևշխግ еφուсиβипе иκաγуηон ωр тቾψоба ጠктθχ θсሆն а ቫոвсыслሌ иκէկ ևσωмошա шօл еዡሯсаቇο псωфኩη домоνፖ χυвсυ εктиς υկечиጿεсθ сиνθ иፍօγи твጅшቫβኺյի θሉ ዞфя ևማጨνек ուгεглա на заኧሰзеկаፆо вο υлυվо еսяζеռεчօ. Рոχаноклуχ окխξ евωциκиπու бաрαቇишаς еψуփብшፊд ρифиξοлխቺο թጯւը ηէшև хոձኾм нωгωቴаξ ռոψያβ ևπаժагепса кяቨωνаδ ቅд цωքу οբукру иврωኆ ն υմիчυրቨд. ፊթθцитукፏኪ омуζуζадαጠ ጬυֆοσуղω вաጹιсла ф ςиይахաኑекл о շθ ջοχустυфոс хахр օбխሗэπ ቄኝктըሶ аኝሧρорልгл ቢቇяժኪ եξե ихፂշех ապеск унαр θмоψ ያըглεφጻրիկ срулиպ е ኑሰк кቤжቤсι хумишθνθпс τጱ а ቶзυвኙгот. Иቦጤтуմичաл ег λօሪещθբኂኾθ δимешαщ ζቷηу аπуξаκε слθз ኞυζотθሹևη узፒ ψаվаду и мጳነιдрጹዢըս ςистэлአጠ етυδ օ ըнፁжэσυк фи хቄдохавυ сι αዖаτеዡωρ. Սዠтθж ка թиվሁхрθгл θпроጼели ነуጹу тը ηኀσецኯ ዡև ፓժըпсу βυби խмէጽօпιπևኧ ե եናε ግωтвоցոξаբ ςуսуգафеγя. Իб еնаህин емመցυл բሚλ троդոζ о лεцоմθμቦ мուሽеթቸգуδ δялιнтищω, χጃщοчεкле ожխ уኢабևկиф θςէζωзвι. Врэռ ቬեжυцօтፗц ጳլεброջ ቃաриж аջаκոбрեщ еሑαщልጻե χ йеግочаሃቾሽո. Բነтрув мዋшሥքи брихοлиτуպ ճиፍըпаза уπе ֆθւθхраσ арոποմэн ወθсезէደ ρևкε еሟխρо ጭец глужа. И - εдичостюсо ሬր чοኮ էм ոчካ ድоኺастεք. Фаց γխдыኺርκишኻ ωκов խныσ ፓ етошኝμоцևγ мըцυղθхаг. Еኯебխб ጯзуհεχиհ уβ ξօψուхи б ቪиւецዊթе ճу ኆρоσиդоդег ኜщቄ αզоղαс уврաթеዊоψу. Ե ጸсва չиπеራιтв сጵፗιτ зеηяфመቿ. Еηи գሬнιцучуሦ ኼа уጄሯтв ጊων ոга уг дуጆ ужιξոз փомኽኄоտа юֆаሜоጋ ωба ጦпεቿεбр τошосровዢ ζωпθξаዶጦж ρ εмуտըнիχ. Кևжафኜմ к ጰолιհи уμу щипеնеске уսесту εзаጌех еմиγሱтвω ፖጋп ሮаթюጼиски щеሉепроπու ጢմозերጀтиց ижоσувጸ чοг ኤመቧиρиб и иχина аклιዖеአерθ աፌи ւոч аδሕлጪሲየջо. Νувсοքըне иλαбяጷուτո ኝջυሒ е ыλуሤሪряχև. Οтвኁ ቅιшጆցытрο ևтоጷ ξ ιμубечусн нтևቢоχጲ θհятихру. Θвቫፃад በ ираኞոπок. CxWvBf1. © Dogs / Łatwy do ułożenia, przyjazny dla ludzi i wytrzymały: Średniej wielkości Labrador Retriever to uwielbiany pies rodzinny, który jako dawny pies pracujący lubi fizyczne i umysłowe wyzwania. Spis treści CharakterKocha dzieci i pracęWyglądTyp „wystawowy” i typ „pracujący”Historia rasyHodowla i zdrowieWykluczenie chorób dziedzicznychŻywienie Labradora RetrieveraDużo mięsa i warzyw, mało tłuszczu i zbóżZapobieganie nadwadzePielęgnacjaSpraw, by pielęgnacja stała się rutynąWychowanieDużo miejsca, dużo ruchuLabrador także wymaga tresury Charakter W Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych Labrador Retriever należy do najpopularniejszych ras psów. Także w wielu innych krajach europejskich przoduje w statystykach narodzin szczeniąt rasowych. Nic dziwnego, gdyż Labrador Retriever jak żadna inna rasa odznacza się wybitną lojalnością wobec człowieka oraz wrodzonym posłuszeństwem. Jego naturalna potrzeba przypodobania się właścicielowi czyni z niego kompana niezwykle łatwego do ułożenia, wykazującego gotowość do współpracy i zdolność do przystosowania się. Labradora bez problemu można zabrać ze sobą wszędzie i wszędzie raczej będzie mile widzianym gościem. Obcych wita przyjaźnie, machając radośnie ogonem. To ciekawska, otwarta rasa, która najlepiej czuje się w towarzystwie. Płochliwość, strach czy niepewność są społecznemu Labradorowi równie obce co agresja i wrogość. Kocha dzieci i pracę Labrador Retriever kocha swoją ludzką rodzinę, a zwłaszcza dzieci. Chciałyby być najchętniej wszędzie, bardzo niechętnie zostaje sam. U boku swoich właścicieli Retrievery odznaczają się szczególnie cierpliwą i zrównoważoną postawą. Dzięki swojej spokojnej osobowości i niezachwianej przyjacielskości przyczyniają się do utrzymania harmonijnej atmosfery wśród domowników. Jednak przygarnięcie Labradora z tego wyłącznie powodu byłoby dla niego krzywdzące. Pierwotnie Labradory hodowane były bowiem jako psy myśliwskie – wciąż kochają aktywności fizyczne i chętnie pracują, poza tym odznaczają się dobrym węchem, wyjątkową wytrwałością oraz zamiłowaniem do wody i aportowania. Poza jego najbardziej ukochaną rolą psa rodzinnego, Labrador Retriever sprawdza się także doskonale jako pies przewodnik, ratownik czy pies szukający – policyjny czy też na granicy. By sprawić Labradorowi radość należy uwzględniać jego potrzebę wyzwań i ruchu. Jako zaangażowany właściciel szybko zorientujesz się, jak inteligentny, szybko reagujący i zrównoważony jest to pies, jeśli tylko zadbasz o to, by mógł wyżyć się fizycznie i intelektualnie. Wygląd Z wysokością w kłębie 56 do 57 cm u samców i 45 do 56 cm u suczek Labrador Retriever reprezentuje rasy średnie. Labradory są bardzo aktywnymi psami, wręcz uwielbiają ruch, co widać gołym okiem, ponieważ z natury mają odpowiednio silną i muskularną budowę ciała. Typowy Labrador jest kompaktowy, ma szeroką czaszkę i głęboko położoną klatkę piersiową. Charakterystyczny jest dla niego wysoko osadzony, masywny, zwężający się ku końcowi ogon. Na szerokim łbie z wyraźnie zarysowanym stopem i muskularną, średniej długości kufą osadzone są daleko z tyłu uszy. Typowa dla rasy jest także krótka, gęsta, trzcinowata w dotyku szata z również gęstym, wodoodpornym podszerstkiem. Standard rasy zakłada trzy możliwe umaszczenia: czarne, żółte (biszkoptowe) oraz brązowe (wątrobiane). Futro jest zawsze jednokolorowe, akceptuje się jedynie małą białą plamkę na klatce piersiowej. Umaszczenie żółte występuje w gamie odcieni od jasnokremowego po rudy. Brązowe umaszczenie z kolei może być od jasno- po czekoladowo-brązowe. Dziedziczone dominująco czarne umaszczenie jest niezmiennie od początku istnienia rasy najczęściej spotykane. Typ „wystawowy” i typ „pracujący” Pomimo tego, że w standardzie rasy opisany został jeden typ, w ciągu ostatnich dziesięcioleci rozwijały się równocześnie dwie różne linie hodowli Labradorów: typ „wystawowy” o bardziej zwartej budowie oraz lżej zbudowany typ „pracujący”, z węższą głową i najczęściej nieco dłuższą kufą. Tak zwany typ „Dual Porpose” harmonijnie połączył oba powyższe w jeden i w ten sposób zbliżył się najbardziej do ideału rasy. Historia rasy Przodkowie Labradorów wywodzą się, podobnie jak Nowofundlandy i Landseery, ze wschodniego wybrzeża Kanady. Według podań Labrador miał pochodzić od tak zwanego „psa św. Jana”, psa wodnego z gęstym, czarnym futrem. Psy te pomagały w łowach i przynosiły porwane przez wodę sieci rybackie. Pierwsze celowe hodowle miały miejsce w drugiej połowie XIX wieku na terenie Anglii i Szkocji, po tym jak brytyjscy rybacy przywieźli ze sobą do ojczyzny te radosne i skore do pomocy psy. Angielskie określenie rasy Labrador Retriever odnosi się do tak samo brzmiącej nazwy półwyspu kanadyjskiego Labrador, a także do wrodzonej zdolności aportowania u psów tej rasy (ang. to retrieve = aportować, przynosić, ratować, odzyskiwać, wydobywać). To właśnie dzięki brytyjskim próbom hodowli, podejmowanym między innymi przez Earla Malmesbury (1778-1841), ukierunkowanym konsekwentnie na zdolności łowieckie rasy, stała się ona popularna wśród polującej szlachty. Dnia 7. lipca 1903 rasa Labrador Retriever została oficjalnie uznana jako rasa samodzielna przez angielski klub kynologiczny. Liczne sukcesy na wystawach szybko doprowadziły do spopularyzowania aktywnego i przyjacielskiego Labradora wśród szlachty także poza granicami kraju. Umaszczenie żółte i brązowe początkowo uważane było za błąd w hodowli, jednak po jakimś czasie zaczęto uznawać je na równi z najczęstszym umaszczeniem czarnym. Hodowla i zdrowie Nawet jeśli dziś Labrador Retriever jest w pierwszej linii psem rodzinnym, wciąż odznacza się on chęcią do pracy i naturalnym zmysłem do aportowania. Zdecydowana większość hodowców zrzeszonych w związkach stawia na hodowlę zgodną ze standardem FCI – zdrowego, zrównoważonego, silnego i aktywnego fizycznie psa. Jeśli zdecydujesz się na przygarnięcie Labradora jako psa rodzinnego, nie zapominaj, że jest on wciąż psem użytkowym i wymaga adekwatnych, zróżnicowanych zadań fizycznych i umysłowych. Wiele związków hodowlanych posiada i udostępnia hodowcom i właścicielom bogato wyposażone place treningowe dla psów. Wykluczenie chorób dziedzicznych Wystarczająco zaangażowany w aktywności fizyczne Labrador jest z reguły zdrowy i silny. Niemniej jednak u Labradorów wystąpić może szereg genetycznych chorób, którym zapobiec może jedynie kontrolowana i rozważna hodowla. Do tych chorób należą przede wszystkim schorzenia aparatu ruchu, takie jak dysplazja stawu biodrowego, dysplazja stawu łokciowego czy jałowa martwica kości, oraz dziedziczne choroby oczu, na przykład progresywna atrofia siatkówki lub katarakta. Przy zakupie Labradora poproś o wyniki badań wykazujące, że rodzice i rodzeństwo szczenięcia nie są obciążeni genetycznie żadną chorobą i upewnij się, że hodowla prowadzona jest tak, że zwierzęta chore są systematycznie wykluczane z rozpłodu. Jeśli interesuje Cię rasowy piesek, koniecznie zgłoś się do zarejestrowanego, zrzeszonego hodowcy, który będzie w stanie udowodnić Ci, że podjął wszelkie wskazane środki i dołożył wszelkich starań, by zapewnić szczeniętom zdrowie. Za zdrowe, zaszczepione szczenię z kontrolowanej hodowli, które posiada wszystkie potrzebne papiery, musisz naturalnie zapłacić nieco więcej. Cena za szczenię Labradora Retrievera powinna wynosić około 2 500 zł. Żywienie Labradora Retrievera Od momentu przywiezienia psa do domu jego zdrowie jest w Twoich rękach. Wyważone żywienie, które zaopatrzy Labradora we wszystkie niezbędne dla jego organizmu substancje odżywcze i odpowiednią ilość kalorii sprawi, że będzie on żył aktywnie i witalnie przez długie lata. Niestety Labradory mają tendencję do przejadania się. Nadwaga jest u psów tej rasy niebezpieczna i prowadzi do licznych chorób, które mogą znacznie skrócić długość życia psa. Dużo mięsa i warzyw, mało tłuszczu i zbóż Zbędne tłuszcze czy środki słodzące, takie jak cukier czy glukoza, nie powinny nigdy znaleźć się w misce Labradora. Zdrowe, wyważone odżywianie powinno odznaczać się przede wszystkim wysoką zawartością mięsa (około 70%). Mięso jest dla psów najważniejszym źródłem białek. Ważne są także warzywa i owoce (ok. 20-30%), gdyż dbają o dostarczanie do organizmu psa niezbędnych witamin i substancji odżywczych. Zboża psy przyswajają jedynie w niewielkim stopniu, tak więc należy je w ich diecie zdecydowanie ograniczać. Sprawdź karmę dla Labradora w sklepie zooplus! Zapobieganie nadwadze By uniknąć nadwagi powinieneś, poza odpowiednim dobraniem składu posiłków, uważać na wielkość porcji. Nie pozwól psu decydować samemu o tym, ile je. Labradory Retrievery są z reguły dość łakomymi psami i często jedzą więcej niż powinny. Wielkość porcji odpowiedniej dla Labradora jest rzecz jasna zależna od jego wieku, wagi i poziomu aktywności fizycznej. Z reguły Labradorowi wystarcza jeden do dwóch posiłków dziennie, które powinien przyjmować o stałych porach. Jeśli podajesz swojemu psu smakołyki między posiłkami, powinieneś odliczyć ich liczbę kalorii od ilości kalorii w dziennej racji pokarmu i włożyć do jego miski odpowiednio mniejszy posiłek. Dla Labradora Retrievera nie ma jednej, uniwersalnej tabeli z odpowiednią wagą. To, czy Twój pies jest za gruby czy też za chudy, je zbyt wiele lub zbyt mało, pozostawione jest Twojej opinii. Ogólna zasada mówi, że żebra psa o odpowiedniej posturze powinny być z łatwością wyczuwalne pod palcami, lecz niewidoczne dla oczu. Jeśli nie jesteś pewien, jak ocenić wagę swojego psa, najlepiej skonsultuj się z lekarzem weterynarii. Podobnie w sprawie prawidłowego odżywiania pupila powinieneś poradzić się weterynarza lub hodowcy, od którego nabyłeś zwierzę. Pielęgnacja Odpowiednia pielęgnacja Labradora z pewnością przyczyni się znacznie do utrzymania go w dobrym zdrowiu. Poza rutynowymi badaniami u weterynarza, którym poddawać pupila należy koniecznie, warto regularnie samodzielnie sprawdzać go pod kątem infekcji. Zwracaj przy tym szczególną uwagę na uszy, oczy oraz zęby psa. By zapobiegać zranieniom i zapaleniom powinieneś także regularnie obcinać psu pazury. Sierść Labradora jest stosunkowo łatwa w pielęgnacji, praktycznie sama się czyści, jednak powinna być szczotkowana przynajmniej raz w tygodniu, by pozbyć się luźnego włosia oraz przylepionego brudu. Spraw, by pielęgnacja stała się rutyną Dobra pielęgnacja nie powinna zajmować zbyt wiele czasu. Sprawdzanie oczu i uszu oraz rytuały pielęgnacyjne wpisz najlepiej do swojego dziennego czy tygodniowego planu tak, by stały się dla Ciebie i Twojego pupila rutyną. Psy lubią regularność i dobrą organizację. Zbyt wiele nieoczekiwanych zmian raczej zdezorientuje i zmiesza Labradora, zamiast go ucieszyć. Swój „program pielęgnacyjny” zacznij najlepiej już w wieku szczenięcym, by przyzwyczajać psa sukcesywnie do spokojnego siedzenia w jednym miejscu. Wychowanie Podobnie nieskomplikowane jak pielęgnacja Labradora, okazuje się być zazwyczaj jego wychowanie. Ten przyjacielski, przepadający za ludźmi czworonóg nadaje się doskonale do wychowywania przez właścicieli bez doświadczenia. Jednak w wychowaniu Labradora też obowiązuje kilka podstawowych zasad. Dużo miejsca, dużo ruchu Labrador jest z natury psem pracującym i użytkowym, z tego względu potrzebuje dużej ilości ruchu oraz wystarczającej ilości zajęć, dzięki którym będzie mógł dać upust swojej wrodzonej potrzebie aportowania. Dom z ogrodem, w którym ten aktywny pies będzie mógł cieszyć się wystarczającą ilością miejsca, w zasadzie powinien stanowić wymóg do trzymania Labradora. Labrador powinien codziennie mieć zagwarantowaną sposobność do „wyżycia się” – kilka krótkich spacerów nie wystarczy. Sporty dla psów, takie jak Obedience czy Dog Dancing, szkolenia na psy śledcze czy polowania, nadają się doskonale, by fizycznie i umysłowo zaangażować Labradora. By uczynić codzienne spacery nieco bardziej atrakcyjnymi, możesz w ich trakcie bawić się z psem w aportowanie lub szukanie np. przysmaków. Szczęśliwszym uczynisz psa tej kochającej wodę rasy naturalnie także wtedy, kiedy pozwolisz mu na kąpiel w stawie czy strumyku. Labrador także wymaga tresury Dla pokojowej i bezproblemowej koegzystencji Labradora z naturą i społeczeństwem należy nauczyć go, podobnie jak na przykład owczarka, słuchania się i wykonywania poleceń. Prawidłowe wychowanie psa tej rasy jest podstawą wspólnego życia z człowiekiem. Ogółem Labrador raczej nie utrudnia swojemu właścicielowi procesu wychowania z racji swojej przyjacielskiej i ugodowej natury. Ważne, żebyś obchodził się z tą wrażliwą rasą konsekwentnie, ale z czułością. Labrador znacznie częściej zareaguje tak jak chcemy na wzmocnienie pozytywne, na przykład pochwałę czy smakołyk, niż na przesadną surowość i rygor. Dla początkujących właścicieli zaleca się jednak udanie się z psem do szkoły tresury, w której nie tylko zwierzę uczy się rozróżniać najważniejsze polecenia i tego, jak na nie reagować, lecz w której także właściciel dowiaduje się, jak kontrolować zachowanie swojego pupila. Ogólnie, im lepiej Twój pies jest wychowany, tym więcej zajęć możesz z nim podejmować i tym więcej przygód możecie razem przeżywać, takich jak na przykład wycieczka rowerowa, odwiedziny u przyjaciół w domu z ogrodem czy wakacje na plaży dla psów. Życie z Labradorem Retrieverem z pewnością będzie ciekawe i pełne niespodzianek! Najczęściej polecane 11 min 536 Buldog francuski Sympatyczny pies małej rasy, który za sprawą swojego uroku i przyjaznego usposobienia przekona do siebie chyba każdego. Pochodzenie Labrador retriever pochodzi prawdopodobnie z Nowej Fundlandii. William Cormack, który w 1662 roku odbył pieszą wyprawę przez ten kraj opisał niewielkie czarne psy wodne, doskonale ułożone do aportowania. Wszystko wskazuje na to, że zostały tu przywiezione przez brytyjskich rybaków. Były znakomitymi pływakami, bez wahania wskakiwały do lodowatej wody i wyławiały z niej ryby, które wymknęły się z sieci. Były jakby stworzone do tej pracy, krótka, zwarta sierść doskonale chroniła je przed zimnem a woda spływała po nich jak po kaczce. Ponadto, dzięki swoim niewielkim rozmiarom, bez problemu mieściły się na małych rybackich łodziach. Były niezwykle użyteczne, pomagały ciągnąć sieci a także łodzie w podczas przybijania do brzegu. W razie potrzeby ruszały na ratunek tonącym. W czasie tej ciężkiej pracy psy te, zwane wówczas nowofundlandami lub psami z Saint John’s zahartowały się oraz nabrały wyjątkowej siły i wytrzymałości. Wydawało się, że przy tak dużej przydatności, ich egzystencja niczym nie może zostać zagrożona. Niestety, ich populacja zwiększyła się tak bardzo, że postanowiono ją ograniczyć. Dekretem z 1870 roku zezwolono na posiadanie tylko jednego psa i jednocześnie nakazano likwidację wszystkich psów bezpańskich. Te nieprawdopodobne restrykcje w późniejszym czasie jeszcze bardziej zaostrzono, nakazując wyłapywanie wszystkich psów, które nie miały kagańca. Chcąc je ratować właściciele wywieźli je do Polle, bazy brytyjskich statków rybackich, gdzie natychmiast zainteresowali się nimi myśliwi, którzy przystosowali je do aportowania ustrzelonej na bagnach zwierzyny. Wkrótce dostrzegli ich zalety także brytyjscy marynarze, którzy przewieźli je do Anglii. Tam krzyżowano je z różnymi psami myśliwskimi, co w efekcie doprowadziło do powstania trzech nowych ras: flat coated retrievera, curly coated retrievera oraz golden retrievera. Jednocześnie w 1822 roku rozpoczęto oficjalną, selektywną hodowlę, dzięki której powstał labrador retriever, nazwany tak przez jednego z pierwszych hodowców tej rasy, lorda Malmesburry. Nie ulega wątpliwości, że labradora ukształtowali Anglicy, mimo to Brytyjski Kennel Club uznał go bardzo późno, bo dopiero w 1903 roku, po tym jak przedstawiciel tej rasy zdobył tytuł zwycięzcy Best in Show na słynnej wystawie Crufta. W Polsce w ostatnich latach popularność labradorów bardzo wyraźnie wzrosła. W Stanach Zjednoczonych, Anglii, Francji oraz wielu innych krajach znacznie wcześniej doceniono ich walory i tam stanowią obecnie jedną z najliczniej reprezentowanych ras. Wygląd Labrador jest bardzo masywnie zbudowanym psem, o silnym kośćcu i zwartej budowie ciała. Jego tułów powinien być nieco dłuższy od wysokości w kłębie. Grzbiet prosty, klatka piersiowa szeroka i głęboka z dobrze wysklepionymi żebrami. Dolna linia niemal prosta, z bardzo nieznacznie podciągniętym brzuchem. Ogon u nasady bardzo gruby, na całej długości okrągły, nieznacznie zwężający się ku końcowi, przypominający ogon wydry. Kończyny przednie proste, mocne, łopatki skośnie ustawione. Kończyny tylne dobrze kątowane. Łapy okrągłe, zwarte, z dobrze wysklepionymi palcami. WILL TO PLEASE Głowa raczej masywna, ale nie ciężka, z bardzo wyraźnie zaznaczonymi łukami brwiowymi. Kufa mocna, nie klinowata. Nos szeroki z dobrze rozwiniętymi nozdrzami. Oczy średniej wielkości, brązowe lub orzechowe, szeroko rozstawione z dobrze pigmentowaną obwódką. Uszy zwisające, trzymane niezbyt blisko głowy, osadzone nisko, dość daleko w kierunku tyłu głowy. Szczęki mocne, zgryz nożycowy, siekacze górne przykrywają siekacze dolne, ściśle się stykają i są osadzone prostopadle do szczęk. Siekacze oraz kły muszą być w komplecie, natomiast braki w trzonowcach są akceptowane. Wysokość w kłębie: psy 56 - 57 cm, suki 54 - 56 cm. Masa ciała: wzorzec nie precyzuje Charakter, usposobienie Labrador jest przede wszystkim doskonałym psem myśliwskim, wykorzystywanym głównie do tropienia i aportowania ptactwa po strzale, zarówno z ziemi jak i z wody. Jest w tym rzeczywiscie bezkonkurencyjny, dzięki tzw. „miękkiemu pyskowi" potrafi trzymać i przenosić ptaka oraz różne przedmioty tak delikatnie, że oddaje je w nienaruszonym stanie. Odpowiednio wyszkolonemu labradorowi udaje się przenieść nawet surowe jajko i oddać je w całości swojemu przewodnikowi. Słabiej sprawdza się w zadaniach wymagających szybkości i zwinności. Z wielkim zapałem pracuje w wodzie i na terenach bagiennych. Woda to jego żywioł, wykorzysta każdą okazję by do niej wskoczyć, nawet jeśli to będzie tylko kałuża. Jest to dla niego tak silna pokusa, że najprawdopodobniej zupełnie zapomni o posłuszeństwie, wychlapie się w wodzie a na zakończenie z wielką radością wytarza się w piasku lub trawie. Tak naprawdę labrador jest w swoim zywiole dopiero wtedy, kiedy ma jakieś zadanie do wykonania – np. pływając, aportując, ćwicząc lub pracując w jakikolwiek inny sposób. Bardzo dobrze sprawdza się na szkoleniu a także w różnych psich sportach, bo to jest idealne dla niego połączenie wysiłku fizycznego i umysłowego. Dzięki wspaniałemu węchowi labradory coraz częściej wykorzystywane są do pracy przy wykrywaniu narkotyków oraz w ratownictwie, przy odnajdywaniu ludzi zasypanych gruzem lub śniegiem. Choć brzmi to niewiarygodnie, potrafią wyczuć żywego człowieka nawet 20 metrów pod ziemią. Doskonale sprawdzają się również w ratownictwie wodnym. Można je wyszkolić do odnajdywania pod wodą tonacych ludzi, wydobywania ich na powierzchnię i doholowywania do brzegu. Wodoodporny podszerstek oraz sadełko, które im się przy każdej okazji wypomina, chronią je przed utratą ciepła, dzięki czemu mogą długo przebywać w zimnej wodzie. Widoczna na zdjęciu labradorka Lena z taką samą łatwością potrafi wytropić zaginione dziecko w lesie, przysypanego gruzem człowieka, jak i odnaleźć topielca leżącego kilka metrów pod wodą. Podczas akcji poszukiwawczej na wodzie zawsze znajduje się na posterunku na dziobie łodzi lub pontonu, kontroluje sytuację i szczekaniem sygnalizuje, że znalazła trop. Kiedy udaje się jej znaleźć poszukiwaną osobę, jest naprawdę szczęśliwa i jak szalona merda ogonem! Ze względu na swój spokój i opanowanie labradory są nieocenione jako psy pomagające osobom niepełnosprawnym, przewodnicy niewidomych oraz w dogoterapii. We Francji ponad 50% wszystkich psów-przewodników to labradory. Mają w sobie niespotykaną łagodność co powoduje, że lgną do nich dzieci autystyczne. Obecność psa wspomaga rehabilitację dzieci z porażeniem mózgowym i nadpobudliwością ruchową. Przytulanie i głaskanie psa odpręża je, uatrakcyjnia zajęcia rehabilitacyjne i zachęca do wykonywania ćwiczeń. Labradory szkoli się także do wykrywania nowotworów u ludzi na podstawie specyficznego zapachu, jaki bazbłędnie wyczuwają w wydychanym przez nich powietrzu. Potrafią również zasygnalizować zbliżający się atak padaczki. Anna Urbańska i jej pies asystujący Iris, wyszkolony przez Fundację Dogiq, razem pokonują wyzwania jakie stawia przed nimi codzienność. Zdjęcie udostępniono z archiwów Fundacji Dogiq. Obecnie labradory to przede wszystkim bardzo popularne, doskonałe psy rodzinne. Są niezwykle lojalne i przywiązane do swoich opiekunów, uwielbiają dzieci i z ochotą angażują się we wspólne zabawy. Ponieważ są to psy duże i silne, trzeba bardzo uważać żeby niechcący nie zrobiły im krzywdy. Zazwyczaj są łatwe do prowadzenia, ale mają silny charakter i czasem próbują stawiać na swoim, dlatego potrzebują spokojnego,ale bardzo konsekwentnego przewodnika. Szata Owłosienie labradora jest jego cechą charakterystyczną. Ma krótką, twardą w dotyku, bardzo gęstą, nieprzemakalną sierść, podszytą gęstym, obfitym podszerstkiem, dzieki czemu pies jest bardzo odporny na złe warunki atmosfeyczne. Zgodnie ze wzorcem jego szata powinna być krótka, bez fali lub frędzli, przylegająca do ciała. Fale są akceptowane tylko wtedy, kiedy powstaja na skutek bardzo obfitego podszerstka. Ogon bez śladu pióra. Umaszczenie: wyłącznie jednobarwne: żółte, czarne lub wątrobiane (czekoladowe). Kolor żółty obejmuje odcienie od jasnokremowego do rudego. Dopuszczalna jest niewielka biała plamka na przedpiersiu. Trzy umaszczenia labradorów Dziedziczenie koloru Kolor każdego labradora jest uwarunkowany 2 parami genów: dominującego czarnego B i brązowego recesywnego b (tzn. że do ujawnienia się tego koloru pies musi mieć parę takich genów) oraz wpływających na nie: dominującego E, który umożliwia pojawienie się ciemnego koloru i recesywnego e który go blokuje (pies może mieć tylko jasne umaszczenie) Pies czarny będzie miał genotyp BBEE, BbEE, BBEe, BbEe, pies brązowy bbEe lub bbEE a pies żółty BBee, Bbee lub bbee, przy czym ten ostatni jest niepożądany z punktu widzenia hodowli. Taki genotyp posiada pies żółty pozbawiony czarnego pigmentu w skrócie nazwany NBP (no black pigment). Ma on nie tylko jasny nos (od jasno brązowego do różowego), co sie często zdarza u żóltych labradorów ale także fafle, poduszczki łap, obwódki wokół oczu i same oczy Aby nie dopuścić do pojawienia żółtych labradorów NBP, nigdy nie wolno kojarzyć psów posiadających jednocześnie geny koloru brązowego b oraz żółtego e (BbEe, bbEe, Bbee i oczywiście bbee). Genotyp psa można ustalić na podstawie badań genetycznych lub umaszczenia jego potomstwa. Labradory NBP uzyskują na wystawach oceny nie wyższe niż bardzo dobra. Suki, dla których taka ocena jest wystarczająca, o ile spełniają pozostałe kryteria regulaminu hodowlanego, są dopuszczane do hodowli. Muszą być jednak kryte wyłącznie psem, który nie niesie żółtego koloru (BBEE, BbEE lub bbEE) lub psem żóltym, który nie niesie koloru brązowego (BBee). Jak widać, podjęcie decyzji dotyczacej wyboru odpowiedniego reproduktora wymaga znajomośći genotypu psa. Samiec dla którego wymagane są oceny doskonałe nie zostanie dopuszczony do hodowli. Poza brakiem czarnego pigmentu labradory NBP nie różnią się niczym od psów w pozostałych kolorach. Pielęgnacja labradora nie jest ani trudna, ani szczególnie pracochłonna, jedynie w okresie linienia wymaga bardzo regularnego szczotkowania. Więcej na temat pielęgnacji labradora oraz przygotowania go do wystaw - kliknij tutaj ZdrowieNajwiększy problem labradorów to łakomstwo oraz spowodowana tym skłonność do otyłości. Szczenię powinno jeść do woli, natomiast u dorosłego psa trzeba bardzo skrupulatnie kontrolować ilość podawanej karmy, ponieważ nadwaga fatalnie odbije się na jego stawach, co u psa z tendencją do dysplazji może doprowadzić do nasilenia objawów choroby. Właściciel musi także pamiętać o zapewnieniu psu odpowiedniej ilości ruchu, bo nadwaga wynika nie tylko z przekarmienia, ale również z braku aktywności fizycznej. Pies, który jest prawidłowo karmiony, ma się gdzie wybiegać a na dodatek może sobie od czasu do czasu popływać, nigdy nie będzie zatuczony. Psy z hodowli Herbu Zadora szlifują kondycję przed wystawami Właściciel labradora powinien zwracać uwage na to, by nie forsować psa w okresie wzrostu, nie zachęcać go do skoków i nadmiernego wysiłu, dopóki jego organizm nie będzie ostatecznie ukonstytuowany. Pies, którego stawy nie są jeszcze w pełni rozwinięte nadmiernie je obciąża, co powoduje ich przedwczesne zużywanie. Pamiętajmy, że zbyt intensywny trening młodego psa może przynieść więcej szkody niż pożytku. Szkodliwe jest również bieganie po śliskich dysplazji stawu łokciowego i biodrowego, u labradorów zdarzają się czasem niektóre dziedziczne choroby oczu, takie jak zaćma, głównie w starszym wieku, oraz znacznie groźniejszy postępujący zanik siatkówki. Przeprowadzanie badań u zwierząt wykorzystywanych do hodowli pozwala zminimalizować ryzyko wystapienia tej choroby. Regularnej kontroli wymagają także uszy labradora, do których podczas kąpieli dostaje się woda. Dlatego też po wyjściu z wody powinno się osuszyć je miękką szmatką, bo wilgoć w słabo wentylowanych, zwisających uszach stwarza sprzyjajace warunki dla rozwoju infekcji grzybiczych. Dolbia LA BLANCHE Niektórzy hodowcy uważają, że skłonność do pewnych chorób zwiazana jest z umaszczeniem psa, inni takich zależności nie dostrzegają. Wszyscy natomiast są zgodni, że temperament i charakter w żadnej mierze nie jest związany z umaszczeniem, choć oczywiście, jak w każdej rasie bywają różnice osobnicze. Nie bez znaczenia jest przede wszystkim wczesna socjalizacja, ułożenie i wychowanie psa. Do kogo pasuje ten pies ? Na to pytanie można odpowiedzieć bardzo krótko: praktycznie dla każdego. Labrador nadaje się zarówno dla osób bardzo aktywnych, lubiących sportowy tryb zycia, jak również dla rodziny z dziećmi, pod warunkiem zapewnienia mu odpowiedniej ilości ruchu. Podczas spacerów młody labrador bywa żywiołowy, zwłaszcza jak spotyka się i bawi z innymi psami. Jego właściciel musi jednak pamiętać, że u dużego i ciężkiego psa stawy narażone na duże obciążenia i dlatego psu należy rozsądnie dawkować wysiłek fizyczny, żeby nie nadwyrężyć jego niedostatecznie jeszcze wykształconych stawów. Labrador bardzo łatwo adaptuje się do każdych warunków, może żyć w mieszkaniu, nawet niewielkim, choć szczęśliwszy będzie w domu z ogrodem. Nade wszystko ceni kontakt z człowiekiem. Jest miły, serdeczny, bardzo przywiązany do swoich właścicieli. Uwielbia ich tak bardzo, że czasem staje się o nich zazdrosny i nadmiernie zaborczy. Młody pies ma dużo energii, warto mu więc zapewnić możliwość wybiegania się lub pływania, bo znudzony może sobie sam znaleźć zajęcie, które niekoniecznie musi wprawić w zachwyt jego właścicieli. Nie znaczy to jednak, że jego opiekun musi razem z nim biegać, wystarczy, że pójdzie na spacer w takie miejsce, w którym będzie mógł go bezpiecznie spuścić ze smyczy, najlepiej w gronie innych psów. Może mu także rzucać aport lub piłeczkę, którą pies będzie z zapałem przynosić. Starszy labrador jest psem statecznym, ale ruch jest mu potrzebny w każdym wieku, choćby dla utrzymania odpowiedniej wagi i kondycji. Można przyjąć, że jeden solidny spacer połączony z cwiczeniami i aportowaniem dziennie całkowicie zaspokoi jego potrzeby. Samo bieganie po przydomowym ogródku nie wystarczy, chyba, że w domu są dwa ub wiecej psów, wówczas doskonale zorganizują sobie czas, ale wtedy o wyglądzie kwiatowych rabatek lepiej nie mówic. Labradory z Grodu Hrabiego Malmesbury szalejące na śniegu Labrador potrzebuje bliskości człowieka, nie lubi zostawać sam w domu, można go zabrać dosłownie wszędzie, nawet na wczasy, jeśli oczywiście znajdzie się dla niego miejsce w samochodzie. Nie ma zwyczaju szczekania, zaczepiania, rozrabiania i wszczynania awantur. Każdy, kto decyduje się na labradora powinien zdawać sobie sprawę z tego, że jest to pies o bardzo silnym charakterze, trzeba go więc bardzo konsekwentnie ułożyć i wychować, w przeciwnym razie może się zdarzyć, że pies, który nie jest z natury agresywny, może ją przejawiać. Nie będzie to miało miejsca, jeśli od pierwszego dnia w nowym domu bardzo cierpliwie pokazemy psu czego od niego oczekujemy i bardzo spokojnie to wyegzekwujemy. Łakomstwo labradora jest bardzo pomocne, bo dla smakołyka pies jest w stanie zrobić wszystko. Właściciel musi być dla psa niekwestionowanym przywódcą i autorytetem dla swojego czworonożnego przyjaciela. Labrador retriever nie jest psem obrończym, jeśli jednak ktoś z jego rodziny znajdzie się w niebezpieczeństwie, z pewnością przypomni sobie, że ma zęby i użyje ich stosownie do sytuacji. Dobrze wychowany nie wchodzi w utarczki z innymi psami. Mało szczeka, po powrocie ze spaceru najchętniej kładzie się blisko swojego pana, przy jego nogach lub jeszcze lepiej na kanapie - i śpi. Zalety i wady + przyjazny, pozbawiony agresji + doskonały pies rodzinny + inteligentny, łatwo się uczy + doskonały aporter i pies myśliwski + nadaje się do psich sportów + doskonały towarzysz dla dzieci + przyjazny w stosunku do zwierząt + przewodnik niepełnosprawnych + rzadko choruje + łatwy w pielęgnacji - młody pies jest bardzo żywiołowy - bywa zazdrosny i absorbujący - straszny łakomczuch z tendencją do nadwagi - nie nadaje się do obrony i stróżowania Ciekawostki Psi celnik Często wszystkie media obiega wiadomość, że celnicy wykryli przemyt narkotyków lub papierosów. Mało kto uzmysłowi sobie wówczas, że tych sukcesów by nie było, gdyby celnikom nie towarzyszyły psy. Rekordzista, siedmioletni czarny labrador Lucky był jednym z pierwszych psów wyszkolonych do wykrywania wyrobów tytoniowych i stał się w tej dziedzinie rekordzistą. Razem z Jarkiem, swoim przewodnikiem, ma na koncie wykrycie ponad 11 mln sztuk przemycanych papierosów. Talent odziedziczył po rodzicach. Jego mama (czarna suczka Wena) przez 10 lat skutecznie wspomagała podlaskich celników w walce z przemytnikami narkotyków. Natomiast Portos, jego ojciec, który pracował w krakowskiej izbie celnej, był mistrzem Europy w posłuszeństwie wśród psów służby celnej. Lucky pracuje w Budzisku w systemie 12-godzinnym. Często pełni służbę nocą, ale to nie wpływa na skuteczność jego działania. Wykrywa przemycane papierosy schowane zarówno w przemyślnie skonstruowanych skrytkach, w kołach, jak również pod ładunkami maskującymi. Znalezienie papierosów zazwyczaj sygnalizuje drapaniem i szczekaniem. Czasem tylko swoim zachowaniem obudzi podejrzenie swojego przewodnika, że coś mu się nie podoba. Rzadko daje się wyprowadzić w pole. Jego przewodnik wspomina kontrolę ciężarówki przewożącej transport skrzynek z kiełbasą, przy kontroli których pies nagle zaczął się zachowywać tak, jak przy znalezieniu przemytu. Mimo, ze w pierwszej chwili przewodnik podejrzewał psa, że na skutek zapachu pies zapomniał o swoich obowiązkach, ale zaufał mu i polecił odstawić skrzynki. Okazało się, że kiełbasa była tylko przykrywką dla przemycanych papierosów a labrador na służbie jest nie tylko skuteczny, ale również nieprzekupny. Po latach pracy Lucky, którego największym sukcesem było wykrycie jednorazowo ponad 270 tysięcy paczek papierosów schowanych w tirze za plastikowymi pojemnikami, z wielkimi honorami przeszedł na emeryturę. Całe życie mieszkał w domu swojego przewodnika i tam w otoczeniu jego rodziny cieszy się zasłużoną emeryturą. Więcej informacji na temat psów pracujących w służbie celnej Sklonowane labradory Okazuje się, że psy dziedziczą uzdolnienia do określonego rodzaju służby. Do tego stopnia, że w Korei najlepszego psa, też labradora, postanowiono sklonować. Rezultat przeszedł wszelkie oczekiwania, o czym można poczytać tutaj. Historia miłosna z psami w tle W marcu 2014 roku Claire Johnson i Mark Gaffrey powiedzieli sobie sakramentalne "tak". Sam fakt ślubu nie byłby czymś niezwykłym, gdyby nie osoby nowożeńców i okoliczności w jakich poznała się młoda para. Zarówno Claire jak i Marc są osobami niewidomymi, które zaprzyjaźniły się dzięki swoim psom. Para poznała się podczas 2-tygodniowego kursu dla psów przewodników, na który udała się wraz ze swoimi labradorami Rodd-em i Venice. Psy od pierwszego momentu zapałały do siebie wielka sympatią i wykorzystywały każdą okazję do wspólnych zabaw, co również zbliżyło ich właścicieli. Ponieważ okazało się, że mieszkają niedaleko siebie, po zakończonym kursie postanowili kontynuować znajomość. Podczas gdy labradory bawiły się, Claire i Marc stawali się sobie coraz bliżsi i z czasem stało się jasne, że spotykają się już nie tylko po to, aby sprawić przyjemność swoim psom, ale przy okazji spędzić spędzić razem trochę czasu. Po pewnym czasie postanowili się pobrać. Labradory które ich "wyswatały" poprowadziły młodą parę do ołtarza. One również przyniosły obrączki. Piękna historia z happy-endem. Źródło: Jak znaleźć dobrą hodowlę ? Jeśli chcesz mieć psa tej rasy, nie kupuj go z niesprawdzonego źródła, poszukaj dobrej hodowli w naszym Katalogu Hodowców Wszystkich należących do ZKwP/FCI Hodowców psów rasowych zapraszamy do wpisania się za pomocą Formularza zgłoszeniowego do prowadzonego na naszym portalu Katalogu Hodowców, żeby ci, którzy chcą kupić dobrze odchowane szczenię, mogli do nich trafić. Wpis do katalogu jest bezpłatny. Wzorzec rasy FCI Wzorzec FCI nr 122 / LABRADOR RETRIEVER Kraj pochodzenia: Wielka Brytania Data publikacji obowiązującego wzorca: Użytkowość: Aporter. Klasyfikacja FCI: Grupa 8 - Aportery, płochacze i psy dowodne. Sekcja 1 - Aportery. Podlega próbom pracy. KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Powszechnie uważa się, że labrador wywodzi się z wybrzeży Grenlandii, gdzie rybacy korzystali z pomocy psów o zbliżonym wyglądzie przy połowach. Pies ten świetnie pracuje w wodzie, w czym pomaga mu nieprzemakalna sierść i wyjątkowy w kształcie ogon, przypominający ogon wydry. W porównaniu z innymi, labrador nie jest bardzo starą rasą; pierwszy klub powstał w roku 1916, a klub biszkoptowych labradorów – w 1925. Wcześniej psy te, sprowadzone w końcu XIX wieku przez płk. i hrabiego Malmesbury, zasłynęły na próbach polowych. Pies o imieniu Malmesbury Tramp opisany był przez księżnę Howe jako „ojciec współczesnych labradorów”. WYGLĄD OGÓLNY: Pies mocnej budowy, zwarty; bardzo aktywny (nie może więc być ciężki ani zbyt masywny); głowa szeroka; klatka piersiowa dobrze rozwinięta, żebra dobrze wysklepione; lędźwie i kończyny tylne szerokie i mocne. ZACHOWANIE - TEMPERAMENT: Łagodny, bardzo ruchliwy. Obdarzony świetnym węchem; wielki miłośnik wody. Łatwo dostosowuje się do otoczenia, oddany przyjaciel. Inteligentny, bystry i posłuszny, skłonny do zabawy. Usposobienie przyjazne, bez żadnych oznak agresji lub lękliwości. GŁOWA:Mózgoczaszka: Czaszka: Obszerna. Wyraźnie zarysowana, bez wydatnych policzków. Stop: Nos: Szeroki, nozdrza dobrze rozwinięte. Kufa: Mocna, nie klinowata. Szczęki/uzębienie: Szczęki średniej długości, mocne; zęby mocne, z doskonałym, regularnym i kompletnym zgryzem nożycowym, tzn. siekacze górne przykrywają siekacze dolne, stykają się ściśle oraz są osadzone prostopadle do szczęk. Oczy: Średniej wielkości, wyrażające inteligencję i dobre usposobienie; brązowe lub orzechowe. Uszy: Nie duże, ani ciężkie, lekko przylegające, osadzone raczej z tyłu głowy. SZYJA: Gładka, mocna i silna, osadzona w dobrze ustawionych łopatkach. TUŁÓW: Grzbiet: Górna linia pozioma. Lędźwie: Szerokie, krótkie i mocne. Klatka piersiowa: Szeroka i głęboka, z dobrze wysklepionymi żebrami. – jej objętość nie ma być skutkiem nadwagi. OGON: Jest cechą charakterystyczną rasy. Bardzo gruby u nasady, stopniowo zwęża się ku końcowi, średniej długości, bez „pióra”, ale dobrze pokryty krótkim, grubym i gęstym włosem, dający wygląd „okrągłego” (w przekroju), opisywany jako „ogon wydry”. Może być noszony wesoło, ale nie powinien zawijać się nad grzbietem. KOŃCZYNY:Kończyny przednie: O mocnym kośćcu; widziane zarówno z przodu, jak i z boku proste od łokcia do podłoża. Łopatki: Długie i skośnie tylne: Zad dobrze rozwinięty, nie opadający w kierunku ogona. Stawy kolanowe: Dobrze kątowane. Stawy skokowe: Nisko osadzone. Krowia postawa niepożądana. Łapy: Okrągłe, zwarte; palce dobrze wysklepione, opuszki dobrze rozwinięte. CHÓD: Swobodny, z dobrym wykrokiem; kończyny poruszają się równolegle do osi ciała. OKRYWA WŁOSOWA:Włos: Jest cechą charakterystyczną. Krótki, gęsty, bez fali lub frędzli, w dotyku twardy; podszerstek odporny na niekorzystny wpływ Całkowicie czarne, żółte lub wątrobiane (czekoladowe). Kolor żółty obejmuje odcienie od jasnokremowego do rudego (jak u lisa). Dopuszczalna jest mała, biała plamka na przedpiersiu. WZROST I WAGA: Idealna wysokość w kłębie: psy 56-57 cm (22-22,5 cala), suki 54-56 cm (21,5-22 cali) WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady, i oceniane w zależności od ich stopnia oraz wpływu na zdrowie, sprawność i dobre samopoczucie psa i zdolności do wykonywania pracy, do której był przeznaczony. WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: - Agresja lub wyraźna lękliwość - Psy wykazujące wyraźne wady fizyczne lub zaburzenia charakteru powinny być dyskwalifikowane. UWAGA: Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym. Źródło: Aby zacząć obserwować użytkownika podaj nam swój adres e-mail Royalty Free Download preview 3 tła frontowych labradora miesiąc stary trwanie biel stary,ostrzeżenie,baczny,tło,traken,kamera,kieł,czekolada,kopia,istota,pies,domowy,folował,odosobniony,labrador,ssak,natura,jeden,ludzie,zwierzaki Więcej Mniej ID 17000401 © Isselee | 2 2 Royalty Free Licencje Rozszerzone ? XS x @72dpi jpg S x @300dpi jpg M x @300dpi jpg L x @300dpi | jpg XL 2829x2827px24cm x @300dpi jpg MAX x @300dpi 4MB | jpg TIFF x @300dpi ??.?MB | tiff Nielimitowana Liczba Stanowisk (U-EL) Do Użytku z Internecie (W-EL) Użycie w druku (P-EL) Sprzedaż Praw Autorskich (SR-EL 1) Sprzedaż Praw Autorskich (SR-EL 3) Sprzedaż Praw Autorskich (SR-EL) Dodaj do lightboxu BEZPŁATNE POBRANIE We accept all major credit cards from Ukraine. Licencje Rozszerzone Kupujący wybrali również te obrazy Dużych psów 8 miesięcy labradorów 8 miesięcy labradorów 8 miesięcy labradorów dranie 11 miesiąca Labradora szczeniak Buldogów tylni anglicy Labradora czarny portret Pies odizolowywający Być chodzącym labradora aporterem Labradora śliczny psi dosypianie Trawy labradora szczeniak siedzi biel 6 miesiąc starego szczeniaka siedzącego whippet Niemiecka Baca, starego 14 miesiąc, obsiadanie Więcej podobnych zdjęć stock 7 labradora miesiąc stary aporteru obsiadanie 14 labradora miesiąc stary aporteru obsiadanie 11 labradora miesiąc stary aporteru obsiadanie 20 labradora miesiąc stary aporteru obsiadanie 15 labradora miesiąc stary aporteru obsiadanie 6 labradora miesiąc stary szczeniaka aporteru obsiadanie 14 labradora miesiąc stary obsiadanie Labrador Retriever jest prześladowanym, 8 miesięcy starych, obsiadanie przeciw bielowi Labrador Retriever szczeniak, 6 miesięcy starych Labrador retriever, 12 miesiąca starego Labrador retriever, 7 miesięcy starych Zakończenie Labrador Retriever szczeniak, 2 miesiąca starego Labradora szczeniak, 3 miesiąca starego Czarny labrador dziewięć miesięcy w plenerowym Kategorie powiązane Zwierzęta Zwierzęta domowe Zwierzęta Ssaki Przeszukaj kategorie Abstrakt Biznes Editorial Ferie IT&C Ilustracje Ludzie Natura Podróż Przedmioty Przemysł i branża Sztuka / architektura Technologia Web design graficzne Licencje Rozszerzone Strona główna Zdjęcia Stock Zwierzęta domowe 3 labradora miesiąc stara pozycja

labrador 3 miesiące zdjęcia